บทที่ 93: เรื่องราวของคนธรรมดา สาขาอินาซึมะ

บทที่ 93: เรื่องราวของคนธรรมดา สาขาอินาซึมะ

ซูไป๋ไม่ได้จมอยู่กับความสำเร็จของตลาดสร้างสรรค์วัฒนธรรม

ในใจของเขายังคงเป็นห่วงผู้คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านห่างไกล ซึ่งขาดการติดต่อข่าวสาร และบางแห่งเพิ่งมีไฟฟ้าใช้ได้ไม่นาน

ดังนั้นเขาจึงจัดตั้งหน่วยฉายภาพเคลื่อนที่ขนาดเล็กขึ้น พาอุปกรณ์ฉายภาพที่อัปเกรดแล้วกับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าออกเดินทางลงชนบทอีกครั้ง

คราวนี้เขาไม่เพียงนำตอนคัดสรรของอุลตร้าแมนทีก้าไปด้วย แต่ยังนำเรื่องสั้นเยียวยาจิตใจเรื่องใหม่สามเรื่อง ซึ่งมีความยาวรวมกันไม่ถึงสิบนาทีมาด้วย

เรื่องสั้นทั้งสามเรื่องนี้สร้างโดยซูไป๋ผ่าน【สิทธิ์สร้างสรรค์เรื่องสั้นตามสั่ง】 โดยบทละครล้วนนำเนื้อหามาจากชีวิตของคนธรรมดาในอินาซึมะ

《แสงแห่งช่างตีเหล็ก》เล่าเรื่องช่างตีเหล็กชราคนหนึ่งที่ทำงานอยู่ในทาทาราสึนะมาห้าสิบปี เขาทำเช่นนั้นซ้ำไปซ้ำมาทุกวัน ท่ามกลางเปลวไฟจากเตาและเสียงค้อน เพื่อปกป้องฝีมือช่างที่สืบทอดกันมาในตระกูล

《ราตรีแห่งหมู่บ้านชาวประมง》บันทึกชีวิตเรียบง่ายของหมู่บ้านชาวประมงแห่งหนึ่งบนเกาะวาตัตสึมิ ยามค่ำคืน ชาวบ้านจะจุดโคมไฟประมงร่วมกันต้านคลื่นลม และรอคอยญาติที่ออกทะเลให้กลับมา