เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 47: การมาถึงของแสงสายฟ้า
ซูไป๋กับพวกมาพักชั่วคราวที่โรงแรมในริโท
คุโจ ซาระไม่ได้จากไปไหน แต่พาคนมาคุมอยู่หน้าโรงแรมด้วยตัวเอง เห็นได้ชัดว่าเธอตั้งใจจะเฝ้าจับตาดูพวกเขาจนถึงที่สุด
เจ้าของโรงแรมต้อนรับแขกพิเศษกลุ่มนี้อย่างหวาดหวั่น กลัวว่าพลาดพลั้งไปจะก่อเรื่องยุ่งยากเข้า
ซูไป๋ไม่ได้ใส่ใจอะไร เขาให้ชาร์ล็อตต์กับลินเนตต์กลับห้องไปพักก่อน ส่วนตัวเองนั่งลงกับฟูรินะตรงที่นั่งริมหน้าต่างในโถงใหญ่
“นี่ ซูไป๋” ฟูรินะใช้นิ้วจิ้มแขนเขาเบาๆ แล้วถามเสียงกระซิบ “ผู้หญิงที่อยู่ข้างนอกนั่น คงไม่คิดจะเฝ้าพวกเราตลอดจริงๆ หรอกนะ? แล้วเราจะทำงานกันยังไง?”
“ไม่ต้องห่วง เธอเฝ้าได้อีกไม่นานหรอก” ซูไป๋จิบชาอย่างใจเย็น “ตัวจริงกำลังจะมาแล้ว”
“ตัวจริง?” ฟูรินะชะงักไปเล็กน้อย “ใครเหรอ?”