กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Carnet11
ตอนที่ 338 ข้าสำนึกผิดแล้ว ตบะของตารกาสูรสำเร็จหรือ
ซูดดด~
วชรางคะสูดหายใจลึก ยืนมั่นคงประดุจภูผา จับจ้องวัชระที่กำลังฟาดลงกลางกระหม่อมอย่างสงบนิ่ง
วัชระนั้นทั้งคมทั้งสว่าง ราวสายฟ้าเรียวยาวกำลังพุ่งผ่านทะเลเมฆ
มันแหวกอากาศในพริบตา!
เสียงฟ้าคำรามก้องเข้าหู ทำให้วชรางคะใจหายอย่างประหลาด หัวใจอันเปี่ยมพลังเต้นตึก ๆ ไม่หยุด
“ไม่เป็นไรหรอก!”
“ข้าจะกังวลอะไร ข้าไร้ผู้ต้านทานอยู่แล้ว!”
วชรางคะส่ายหน้า แล้วเงยหน้าจ้องวัชระที่เปล่งประกายตรง ๆ
ปึง!