กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 428 ข้าคือผู้ขโมยดอกไม้ ฝันไปเถอะ!
ตูม!
ครืนนน!
เพียงสี่คำง่าย ๆ กลับดังกึกก้องดุจฟ้าผ่าจากสุดขอบฟ้า แม้มองไม่เห็นต้นเสียง แต่กลับสะเทือนหูอย่างไม่หยุดยั้ง
อินทราหรี่ตาจ้อง ‘พลีผู้มีชื่อซ้ำ’ ที่อยู่ตรงหน้า
อีกฝ่ายมีสีหน้าเคร่งเครียด ลมหายใจเหมือนหยุดไปชั่วขณะ มือทั้งสองกำแน่นราวคันธนูที่ขึงสายจนตึงสุด
“อย่าตื่นเต้นนักสิ!”
“ดูเจ้าสิ หัวใจเต้นดังขนาดนี้ รบกวนคนอื่นหมดแล้ว!”
อินทราพูดขึ้น
พลีผู้มีชื่อซ้ำชะงัก ก่อนยกมือแตะหน้าอกตัวเอง รีบสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบใจ