0145

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 น่าภูมิใจหรือยังไง

พอเห็นว่าเป็นสายโทรศัพท์จากแม่ ฉันก็ชะงักไปทันที

ตั้งแต่กลับมาจากบ้านเกิดครั้งก่อน แม่ก็ไม่เคยติดต่อฉันมาเลย มีแต่พ่อที่คอยโทรหรือส่งข้อความหาฉันตลอด ครั้งนี้ท่านจู่ ๆ ก็โทรมา ทำให้ฉันรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก

“ฮัลโหล แม่คะ” ฉันลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกดรับสาย

ฝั่งนั้นเงียบไปสักพักก่อนจะมีเสียงแม่ดังขึ้นมาว่า “เสี่ยวเยวี่ยนเอ๊ย ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง แม่ลืมโอนค่าใช้จ่ายให้แกเลย แล้วแกก็ไม่รู้จักทักมาขอด้วยนะ เด็กคนนี้นี่...”

แม่พร่ำบ่นอยู่ที่ปลายสาย ทำให้ฉันรู้สึกเหม่อลอยไปชั่วขณะ