กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 127 จ้องตาฉันตรง ๆ
เสียงของจวินหลีเยวียนงั้นเหรอ?
ฉันหันขวับไปมองทันที แม้จะมองไม่เห็นอะไรเลย แต่ฉันมั่นใจว่าตัวเองไม่ได้หูฝาดอย่างแน่นอน แม้น้ำเสียงของเขาจะดูสติแตกไปหน่อย แต่กลับเต็มไปด้วยพลัง ฟังปราดเดียวก็รู้ว่าเขามีเลือดลมพลุ่งพล่าน
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวครืนลงมา
จวินหลีเยวียนผู้เปี่ยมด้วยเลือดลมปรากฏกายขึ้น