กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 125 ไม่พยายามให้มากพอ
ใจของฉันยินดีขึ้นมาทันที เมื่อเงยหน้ามองขึ้นไปก็เห็นร่างสูงโปร่งของอาจารย์เย่ยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ
ท้องฟ้านั้นค่อนข้างมืดครึ้ม นั่นเป็นเพราะปีกที่อยู่เบื้องหลังของอาจารย์เย่กางออกจนสุด บดบังแสงอาทิตย์ที่แผดเผา เขาหลุบตาลงมองมาที่ฉัน ใบหน้าหล่อเหลาซ่อนอยู่ใต้เงา ร่างกายเต็มไปด้วยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ ราวกับผู้กอบกู้ที่ช่วยฉันให้หลุดพ้นจากกองไฟ