0107

⬢⬢⬢

ตอนที่ 107 การรักษา

“จวินหลีเยวียน!” ฉันตกใจจนตัวสั่น รีบยื่นมือไปประคองร่างของเขาที่โน้มถลามาข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้

กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นโชยมาปะทะจมูก เขาตัวใหญ่และหนักกว่าฉันมาก แรงโน้มถลาเมื่อครู่ทำให้ฉันล้มลงไปด้วย ตัวเขาเต็มไปด้วยเลือด เส้นผมสีหมึกดุจแพรไหมนั่นกลายเป็นสภาพสกปรกมอมแมม ทั้งร่างดูราวกับเพิ่งถูกงมขึ้นมาจากบ่อเลือด

ฉันกอดเขาไว้ เสียงสั่นเทาเล็กน้อย “จวินหลีเยวียน คุณเป็นอะไรไป? พูดอะไรออกมาสิ...”

“เขาไม่เป็นไรหรอกสาวน้อย ปัญหาของข้าในตอนนี้ต่างหากที่ใหญ่กว่า...” เสียงหอบหายใจหนักดังมาจากด้านข้าง