0072

⬢⬢⬢

ตอนที่ 72 เรียนไม่เข้าหัว ไม่เข้าหัวเลยสักนิด

จวินหลีเยวียนกล่าวจบก็ไม่สนใจปฏิกิริยาของผู้ชมใต้เวที เขาฉุดกระชากลากถูฉันให้เดินตามไปทันที

ตลาดนัดเล็ก ๆ แห่งนี้กว้างขวางไม่เบา ฉันเดินตามหลังเขาพลางดึงชายแขนเสื้อเขาไว้ เดินมานานถึงสิบนาทีเต็มกว่าจะหลุดพ้นจากตลาดมาได้

“พอได้แล้วเยวี่ยนเยวี่ยน เธอมาจับมือฉันเถอะ อย่าดึงแขนเสื้ออีกเลย เดี๋ยวแขนเสื้อฉันก็ขาดติดมือเธอไปหรอก” จวินหลีเยวียนชะงักฝีเท้าเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมาพูดกับฉัน