0070

⬢⬢⬢

ตอนที่ 70 เทพสงครามผู้เปี่ยมเมตตา

ฉันเป็นคนประเภทที่น้ำตาไหลง่ายสุด ๆ จุดเดือดของน้ำตานั้นต่ำจนเหลือเชื่อ ปกติแค่ดูคลิปวิดีโอก็รับบทเป็นคนร้องไห้เป็นเพื่อนคนอัปโหลดทุกวัน ตอนนี้พอได้ฟังคำพูดของจวินหลีเยวียน หัวใจดวงน้อย ๆ ที่เปราะบางของฉันก็แตกสลายกลายเป็นผงไปแล้ว

เขาหิวโซอยู่ทุกวัน กินไม่มีวันอิ่ม น่าสงสารจริง ๆ คำว่า ‘งดงาม แข็งแกร่ง น่าเวทนา’ สามคำนี้เขาเหมาไปหมดแล้ว!

จวินหลีเยวียนไม่ได้ยินคำตอบของฉัน เขาหันกลับมามองแวบหนึ่ง ก็ตกใจกับขอบตาที่แดงก่ำของฉันในทันที

“เป็นอะไรไปเยวี่ยนเยวี่ยน? ทำไมถึงร้องไห้อีกแล้ว?” รูม่านตาของเขาหดลงเล็กน้อย เอื้อมมือมาโอบฉันเข้าสู่อ้อมอกอย่างเป็นธรรมชาติ ปลายนิ้วหัวแม่มือที่อุ่นร้อนช่วยเช็ดน้ำตาให้ฉัน