กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 พบร่างจริง
คำพูดที่จวินหลีเยวียนกล่าวหลังจากนั้นฉันฟังไม่ถนัด ในสัมผัสลูบไล้ของเขา ความง่วงงุนของฉันก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ท้ายที่สุดกลับจมดิ่งสู่ห้วงนิทราไป
ช่วงเวลาที่ฉันหลับนั้นสั้นมาก เพียงแค่สิบกว่านาทีเท่านั้น ทว่าในเวลาสิบกว่านาทีนี้ ฉันกลับฝันไปตื่นหนึ่ง
ในความฝันมีแต่ความมืดมิด ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็มืดสนิทจนมองไม่เห็นแม้แต่ห้านิ้วของตัวเอง ใจฉันว้าวุ่นจนแทบคลั่ง ฉันรู้ตัวดีว่ากำลังฝัน แต่กลับตื่นขึ้นมาไม่ได้
ในฝันเป็นเพียงความมืดมิด ไม่ว่าจะมองไปทางทิศใดล้วนเป็นความดำมืดที่ยื่นมือไปมองไม่เห็นนิ้ว ใจของฉันตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก ฉันรู้ว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ แต่กลับตื่นขึ้นมาไม่ได้