0010

⬢⬢⬢

ตอนที่ 10 สังหารจวินหลีเยวียน

คำพูดประโยคนี้ของจวินหลีเยวียนเบาหวิวราวกับเสียงละเมอ

ฉันนั่งอึ้งอยู่กับที่ครู่ใหญ่ พอได้สติใบหน้าก็แดงซ่านขึ้นมาทันควัน เข้าหอกคืออะไร? เข้าหอกก็คือทำนองนั้นทำนองนี้ไม่ใช่หรือ...

เห็นฉันหน้าแดงราวกับก้นลิง จวินหลีเยวียนก็หัวเราะเบาๆ มือที่งดงามคู่นั้นลูบไล้แก้มฉันเบาๆ จากนั้นก็ลูบหัวปลอบฉันอย่างนุ่มนวล

“ข้าผู้นี้รู้ว่าพูดเรื่องนี้กับเจ้ามันกะทันหันเกินไป แต่หากไม่เข้าหอก บนตัวเจ้าก็จะไม่มีตราประทับของข้าผู้นี้ หากวันหน้าเจ้าเจออันตราย ข้าเกรงว่าจะมาช่วยเจ้าไม่ทัน...”

พูดถึงตรงนี้ จวินหลีเยวียนก็ยิ้มออกมาแล้วทัดปอยผมของฉันไปไว้หลังใบหู