0008

⬢⬢⬢

ตอนที่ 8 หมูปีศาจ

ผมนึกเสียใจทันทีที่พูดประโยคนั้นออกไป อยากจะตบปากตัวเองสักฉาด

เมื่อครู่ปากไวไปหน่อย คำพวกนี้หลุดออกมาโดยไม่ทันได้ผ่านสมอง ผมชำเลืองมองสีหน้าของจวินหลีเยวียนผ่านหางตา แล้วพบว่าเขากำลังมองผมด้วยความตกตะลึงจริงๆ

ผมคิดในใจว่าจบเห่แล้ว ความประทับใจที่จวินหลีเยวียนมีต่อผมคงติดลบแน่ๆ นี่ผมกำลังพูดคำพูดลามกอนาจารอะไรออกไปกันเนี่ย?

ผ่านไปพักใหญ่ สีหน้าของเขาก็เริ่มกลับมาเป็นปกติ จากนั้นเขาก็ยื่นนิ้วมือเรียวยาวขาวสะอาดออกมาแล้วกวักเรียกผม “แน่นอนสิ มานี่”

ผมรีบโบกมือปฏิเสธแล้วยิ้มเจื่อนๆ “ไม่ดีกว่าครับพี่จวิน ผมแค่ล้อเล่นน่ะครับ คุณอย่าใส่ใจเลย”

เห็นผมตัวสั่นเป็นนกกระทา จวินหลีเยวียนก็ไม่ได้โกรธเคือง เขาหัวเราะเบาๆ แล้วยกมือขึ้นดีดหน้าผากผมหนึ่งที “เจ้าตัวเล็ก ใจถึงแต่ปอดแหกละสิ”