0005

⬢⬢⬢

ตอนที่ 5 สองใบหน้า

ฉันก้มหัวห่อไหล่ นิ้วมือบิดชายเสื้อไปมา พยายามทำตัวให้น่าสงสารที่สุด

ในหอพักเงียบกริบ สองวินาทีต่อมาฉันได้ยินเสียงฝีเท้าแผ่วเบากำลังเดินตรงมาทางฉัน จากนั้นจู่ ๆ ก็รู้สึกว่าแสงรอบตัวมืดลง เงาร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งยืนขวางหน้าฉันไว้

“เงยหน้า” จวินหลีเยวียนกล่าวเสียงเข้ม

ฉันรีบเงยหน้าขึ้นทันที เขาตัวสูงกว่าฉันมาก เกือบจะหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรได้ ไม่รู้ว่าใส่แผ่นเสริมส้นหรือเปล่า แต่ที่แน่ ๆ คือฉันรู้สึกว่าเขามักจะใช้รูจมูกมองฉันอยู่ตลอด

จวินหลีเยวียนยื่นมือออกมา ปลายนิ้วขาวผ่องสวยงามหยิกแก้มฉันเล่น น้ำเสียงกลับเย็นชาอย่างยิ่ง “สวี่เยวี่ยน ข้าจำได้ว่าตอนแรกเจ้าเกลียดข้ามาก เหตุใดจู่ ๆ ถึงเปลี่ยนท่าทีได้ล่ะ?”