กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 288 กลับสู่กระท่อมไม้หลังเล็ก
เขายิ้มพลางโบกมือไปมา จัดแจงให้เด็กหญิงหลายคนเดินไปยังโซนที่พักของพวกเขา
ยิ่งเดินลงไปเท่าไหร่ ความกว้างของทางเดินในป่าก็ยิ่งเห็นได้ชัดเจนขึ้น น่าจะเป็นเพราะเป็นพื้นที่ที่เฉียวจื้อลี่เดินไปมาอยู่บ่อยครั้ง
“ใช่แล้ว” ถานอี้หัวเราะเบาๆ พลางตบเสี่ยวไป๋ที่คอยเอาตัวมาถูไถข้างกายเธอไม่หยุด
โชคดีที่เสี่ยวไป๋ยังรู้จักควบคุมแรงของตัวเอง ไม่อย่างนั้นด้วยขนาดตัวของมันในตอนนี้ คงชนถานอี้ล้มไปหลายรอบแล้ว
“เธออยากลงจากเขาไปอย่างไร?” เฉียวจื้อลี่ถาม
ถานอี้สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าวว่า “ขับเฮลิคอปเตอร์ไปค่ะ”
ดีจริงๆ สภาพแวดล้อมในป่าเขาเงียบสงบ อากาศก็สดชื่นแจ่มใส