เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 217 ถ้ำบนเขา
หลังจากได้รับการปลอบโยน หวีเถียนก็เริ่มตั้งสติได้ เธอเหลือบมองซอมบี้ที่ถูกยิงหัวตายอยู่ข้างกายของถานอี้
จากนั้นหวีเถียนก็รีบกระโดดออกจากอ้อมกอดของถานอี้ทันที ในขณะที่ติงอวี่ถงกลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวแต่อย่างใด เพราะเธอเห็นเหตุการณ์แบบนี้มามากเกินไปแล้ว
ถานอี้ลงมืออย่างเด็ดขาด เธอจะไม่เปิดโอกาสให้ซอมบี้หรือสัตว์ประหลาดเหล่านี้ได้มีทางรอดแม้แต่น้อย
เฉาเยว่เหวยยิ้มออกมาแล้วพูดเบาๆ ว่า "ไม่เป็นไรแล้ว ต้องผ่านมันไปให้ได้ ครั้งหน้าก็จะไม่กลัวแบบนี้อีก"
"เข้าใจแล้วค่ะ ฉันจะเอาชนะอุปสรรคทางจิตใจของตัวเองให้ได้" หวีเถียนพยักหน้าตอบ
"เพียงแต่ว่า เสี่ยวอี้ พวกเธอไปเอาปืนมาจากไหนกัน?" เธอจำได้ว่าตอนออกมาจากเมืองใต้ดินหมายเลขสามยังต้องมีการตรวจค้นอยู่เลย เป็นของที่เมืองใต้ดินให้มาหรือเปล่า? ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ
"เรื่องนี้..." ถานอี้และเฉาเยว่เหวยสบตากัน
จากนั้นเฉาเยว่เหวยจึงหาข้ออ้างพูดขึ้นว่า "กู้โหย่วเฟิงทิ้งไว้ให้พวกเราก่อนขึ้นเครื่องบินน่ะ พวกเธอก็รู้ว่าเขาเดินทางด้วยอากาศยานทหาร การจะหาอาวุธมาได้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร"