เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 215 กู้โหย่วเฟิงจากไป
หลังจากกู้โหย่วเฟิงจากไปอย่างสมบูรณ์ ถานอี้ยังไม่ทันได้ตระหนักเลยว่าเกิดอะไรขึ้น
ตั้งแต่ตอนที่กู้โหย่วเฟิงกอดเธอแน่นจนกระทั่งเขาจากไป เธอยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับเขยื้อน ความรู้สึกชาหนึบเบา ๆ สายหนึ่งแผ่ซ่านไปตามแนวกระดูกสันหลังของเธอ
“ทำไมต้องให้ฉันรอเขาด้วย ครอบครัวและเพื่อนฝูงของเขาไม่ได้อยู่ที่นครใต้ดินหมายเลขหนึ่งกันหมดแล้วหรอกเหรอ จะมาหาฉันทำไมกัน?” เธอพึมพำในใจ
เฉาเยว่เหวยที่ยืนอ้าปากค้างอยู่ข้าง ๆ ขยับเข้าไปใกล้ถานอี้แล้วกระซิบถาม “เสี่ยวอี้ เมื่อกี้โหย่วเฟิงวิ่งกลับมาทำไมกะทันหันล่ะ?”
ถานอี้เบนสายตาไปมองหน้าเขา ในใจรู้สึกซับซ้อนเล็กน้อยก่อนจะตอบว่า “ไม่รู้เหมือนกัน”
ทั้งสองคนเดินต่อไปข้างล่างด้วยกัน พวกเขาได้ยินเสียงดังอึกทึกมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อหันกลับไปมอง ก็เห็นเฮลิคอปเตอร์ทหารลำหนึ่งทะยานขึ้นจากตำแหน่งสูงสุด
กู้โหย่วเฟิงจากไปแล้วในที่สุด การได้กลับบ้าน เขาคงจะดีใจมากสินะ
“พวกคุณ... ไม่ได้มีอะไรกันใช่ไหม?” เฉาเยว่เหวยเม้มปาก เขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล จึงลองหยั่งเชิงถามดู