กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 210 การรอคอย
“ข้างในเป็นอย่างไรบ้าง?” ถานอี้ถามเบาๆ
หยางม่านยิ้มเล็กน้อยแล้วตอบว่า “ก็ดี ไม่ได้มีใครมาหาเรื่องพวกเรา ทุกวันมีข้าวมีน้ำให้กิน เพียงแต่ว่าน่าเบื่อไปหน่อย”
“ยังไงก็ต้องขอบคุณเธอมากที่ช่วยหาข่าวของเสี่ยวเซินให้ฉัน” หยางม่านกล่าวด้วยความซาบซึ้งขณะกุมมือถานอี้ไว้ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความตื้นตัน
เถาหรงที่อยู่ด้านหลังเธอก็ยิ้มอย่างขอบคุณเช่นกัน “ขอบคุณนะที่มาหาพวกเรา”
ถานอี้กล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า “ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวฉันไปส่งพวกเธอเอง”
“ไม่ต้องหรอกถานอี้ เธอช่วยพวกเราไว้มากแล้ว” หยางม่านรีบปฏิเสธทันทีเมื่อได้ยินดังนั้น
ถานอี้ช่วยพวกเธอไว้มากมายขนาดนี้ แถมยังอุตส่าห์มารับพวกเธออีก เธอรู้สึกขอบคุณมากจริงๆ