กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 207 ยังมีชีวิตอยู่ได้อีกนานเท่าไหร่
ดวงตาของเว่ยเสี่ยวเสวี่ยเป็นประกายขึ้นมาทันที เธอเห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่และหล่อเหลาสองคนยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าเขตเพาะปลูก
เธอหัวเราะอย่างเขินอาย ขณะเดินเข้ามาก็อดไม่ได้ที่จะก้มลงดมเสื้อผ้าของตัวเอง เกิดมีกลิ่นขึ้นมาจะทำอย่างไรดี?
ภายในเมืองใต้ดินหาผู้ชายหน้าตาดีขนาดนี้ได้ยาก ส่วนใหญ่ล้วนมีใบหน้าเหลืองซีดผอมแห้ง ดูแล้วแต่ละคนอ่อนแอกว่ากันเสียอีก
เว่ยเสี่ยวเสวี่ยคิดในใจว่า: ทั้งหมดเป็นเพราะพ่อที่ให้เธอทำงานแค่ในเขตเพาะปลูก เธอเองก็อยากไปทำงานสำนักงานที่ชั้นใต้ดินที่สองเหมือนกัน!
“มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?” เว่ยเสี่ยวเสวี่ยเดินมาถึงตรงหน้าถานอี้และคนอื่น ๆ แล้วดัดเสียงพูดกับกู้โหย่วเฟิงและเฉาเยว่เหวย