กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 164 คนเราไม่มีใครสมบูรณ์แบบ
ถานอี้คิดว่าหากเด็กคนนี้กล้ามีแผนการอื่น นางจะเป็นคนจัดการเด็กคนนี้ก่อนใคร
ใครจะไปรู้ว่าติงอวี่ถงเพียงแค่ประคองปืนลูกซองแล้ววางไว้ข้างกายถานอี้
“เอ๊ะ~ ข้างนอกหาอาวุธแบบนี้ได้แล้วเหรอ? ฉันเอามาวางไว้ให้ คุณจะได้สบายใจ” ไม่นึกเลยว่าจะหนักขนาดนี้ ติงอวี่ถงเก็บงำความสงสัยของตนเองไว้
ในทุกย่างก้าวที่ติงอวี่ถงเดิน ถานอี้ล้วนกำปืนลูกโม่ใต้ผ้าห่มแน่น และเล็งปากกระบอกปืนไปที่ติงอวี่ถง
ใครจะไปคิดว่าอีกฝ่ายเพียงแค่นำอาวุธมาวางไว้ข้างกายให้ เป็นนางที่ใจแคบไปเอง
แต่ถานอี้ไม่ได้รู้สึกละอายใจ โลกในวันโลกาวินาศนั้นเต็มไปด้วยวิกฤตมากมาย นางไม่อาจโง่เขลาถึงขั้นเจอใครก็มอบความจริงใจให้ได้
“ขอบคุณ” ครั้งนี้ถานอี้พูดออกมาจากใจจริง