กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 ปลายเกาทัณฑ์แกร่ง
ในอดีตซอมบี้ที่อยู่ในระยะพักตัวอาจเคลื่อนไหวช้าและฝีเท้าเชื่องช้า
แต่ตอนนี้ซอมบี้ในคลื่นซอมบี้ไม่ได้เคลื่อนไหวเชื่องช้าอีกต่อไป พวกมันแต่ละตัวดูตื่นตัวราวกับหมาป่าหิวโหยที่เพิ่งได้รับยากระตุ้นหัวใจ ทั้งยังแยกเขี้ยวพ่นลมหายใจอย่างบ้าคลั่ง!
ดังนั้นเฉาเยว่เหวยจึงทำได้เพียงลากซอมบี้ตัวหนึ่งวิ่งออกไปได้สี่ห้าเมตร จนเหนื่อยหอบแทบจะล้มลงไปกองกับพื้น
“มัน! มันผิดปกติเกินไปแล้ว!” เสียงตะโกนของเฉาเยว่เหวยปนมากับเสียงสะอื้น สีหน้าของเขาดูราวกับถูกสายฟ้าฟาด ช่างน่าเวทนาจนดูไม่ได้
กู้โหย่วเฟิงเห็นดังนั้นจึงรีบยกปากกระบอกปืนขึ้น แล้วยิงใส่ซอมบี้ตัวที่ซีดเผือดและบวมอืดซึ่งกำลังลากเฉาเยว่เหวยอยู่หนึ่งนัด