กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 148 จะไม่พาเธอไป
ตู้จำหน่ายสินค้าอัตโนมัติก่อนหน้านี้พวกเขาก็เห็นมาแล้ว ในเมืองใต้ดินหมายเลขสองแม้แต่ร้านขนมหวานหรือร้านกาแฟยังมี ดังนั้นการที่มีตู้จำหน่ายสินค้าอัตโนมัติในโรงเรียนก็ไม่ใช่เรื่องน่าตกใจอะไร
“ระหว่างนั้นเธอไม่เจอซอมบี้เลยเหรอ?” กู้โหย่วเฟิงถามเธอด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“เจอค่ะ ถึงชั้นนี้จะมีน้อยแต่ก็ยังพอมีอยู่ ครั้งหนึ่งฉันเคยเจอซอมบี้ตัวหนึ่ง นึกว่าตัวเองต้องตายแล้วเสียอีก ใครจะไปรู้ว่าซอมบี้ตัวนั้นเดินผ่านหน้าฉันไปเหมือนไม่เห็นฉันเลย” เด็กหญิงพูดไปพลางยื่นมือไปปัดเส้นผมที่ตกลงมาบังสายตาไปไว้หลังหู