กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 145 โรงเรียนเอกชน
“ฉันไม่ต้องการ” กู้โหย่วเฟิงตอบรับสายตาของเธอ สีหน้าเรียบเฉยและกล่าวออกมาอย่างหนักแน่นทีละคำ
“ฉันแค่รู้สึกว่าที่นี่สามารถเก็บไว้ให้คนธรรมดาได้” เขากล่าวต่อเบาๆ
“คนธรรมดา? คุณคิดว่าโลกในตอนนี้ยังมีคนธรรมดาอยู่อีกเหรอ?”
ถานอี้มองดูซอมบี้ที่นอนระเกะระกะเหล่านั้น ก่อนการติดเชื้อแต่ละคนต่างแต่งกายดูดีมีระดับ อดไม่ได้ที่จะกล่าวด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
“แม้แต่ผู้รอดชีวิตในเมืองใต้ดินหมายเลขสามส่วนใหญ่ก็ยังถูกคัดเลือกมา แล้วคนธรรมดาจะอยู่ที่ไหนกัน?”
“ฉันไม่เข้าใจความหมายของคุณ เสี่ยวอี้ ตกลงคุณกำลังพูดเรื่องอะไรกันแน่?” เฉาเยว่เหวยโบกมือตรงหน้าเธอ เป็นเชิงว่าอย่าคุยกันแค่สองคนสิ สนใจฉันบ้าง!