กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 95 เธอไม่ได้ออกไปหาอาหารหรอกหรือ
ถนนในเมืองเยว่เฉิงก็เหมือนกับที่อื่น เมืองนี้เงียบเหงามานานแล้ว
บนพื้นถนนเต็มไปด้วยน้ำแข็งและหิมะ หิมะสีขาวปกคลุมกิ่งไม้ที่หักโค่นอยู่ข้างทางและลำต้นของต้นไม้ที่ถูกเผาไหม้
ต้นไม้เหล่านั้นโกร๋นเตียน ส่วนใหญ่ถูกผู้รอดชีวิตในอดีตตัดลงเพื่อนำไปใช้สร้างความอบอุ่นให้ตนเองและครอบครัว
ทุกวันนี้ หลายวันผ่านไปก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของคนเป็น
อาจเป็นเพราะถูกหิมะหนาทึบกลบฝังไว้ ที่นี่จึงดูว่างเปล่าและสะอาดตา แม้อากาศจะหนาวเย็นจนหูแทบหลุด แต่ก็แห้งสนิท
ส่วนขยะหรือศพที่ส่งกลิ่นเหม็นนั้น คงจะอยู่ใต้ฝ่าเท้าลงไป
โลกสีฟ้ายังคงหมุนต่อไป ผู้รอดชีวิตต่างดิ้นรนเอาตัวรอด วันคืนผันผ่าน แต่ฤดูหนาวอันโหดร้ายยังคงอยู่