กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 92 ทำไมที่นี่ถึงไม่มีผู้รอดชีวิต
“อย่ากลัวไป เดี๋ยวก็ชินเอง” เมื่อเห็นว่าเขาอาเจียนเกือบหมดแล้ว ถานอี้ก็พูดขึ้น
เขาเอนตัวพิงไปด้านหลังอย่างหมดแรง เงยหน้าจ้องห้องโดยสารด้านบนแล้วพูดว่า “อ้วก~ ทำไมพวกเธอสองคนไม่เป็นอะไรเลยล่ะ ฉันไม่ไหวแล้ว”
“ปฏิกิริยาของนายต่างหากที่เป็นปกติ” กู้โหย่วเฟิงปลอบ
ใบหน้าของเฉาเยว่เหวยซีดยิ่งกว่าเดิม “สรุปว่าพวกเธอสองคนไม่ปกติสินะ”
“เราไปจอดตรงนั้นเถอะ แล้วลงไปขับรถกัน” ถานอี้ชี้ไปยังพื้นที่ว่างด้านหน้า
“ได้”
เฮลิคอปเตอร์ค่อย ๆ ลอยนิ่ง ก่อนจะลงจอดอย่างมั่นคงบนลานหิมะโล่ง
ถานอี้มองจุดที่ซอมบี้เพิ่งตะกุยไว้ กลุ่มสีประหลาดติดอยู่ด้านนอกห้องโดยสาร เธอขมวดคิ้วอย่างรังเกียจ