กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 62 ความไม่รู้คือลาภอันประเสริฐ
“แกตลกหรือไง? ตอนนี้ข้างนอกเป็นวันสิ้นโลกแล้วแกยังจะเปิดเครื่องปรับอากาศอีก! เปิดเครื่องปรับอากาศเนี่ยนะ!” ทหารที่ถามทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาผลักคนเร่ร่อนอย่างแรงสองครั้ง
คนเร่ร่อนที่เพิ่งถูกดึงตัวขึ้นมาได้นาทีเดียวก็ถูกผลักล้มลงกับพื้นอีกครั้ง เขาตะโกนอย่างไม่พอใจว่า “โธ่ท่านเจ้าหน้าที่ อย่าล้อผมเล่นเลยครับ ผมก็แค่หิวเลยอยากหาอะไรกินนิดหน่อย จำเป็นต้องเอาผมมาล้อเล่นด้วยเหรอครับ?”
ทุกคนในเต็นท์ต่างคิดในใจ: ความไม่รู้ก็เป็นลาภอันประเสริฐจริงๆ!
คนเร่ร่อนไม่ได้ใส่ใจกับการกระทำของทหาร เพราะปกติเขาก็คุ้นเคยกับการรื้อถังขยะและแอบขโมยของเล็กๆ น้อยๆ อยู่แล้ว