ตอนที่ 258 มีพรสวรรค์

ตอนที่ 258 มีพรสวรรค์

โจวอี้อัน...

เฉียนจื้อหมิงท่องชื่อนี้ซ้ำไปมาในใจ ยิ่งท่องก็ยิ่งรู้สึกว่าเป็นชื่อที่ดี เขาราวกับได้ค้นพบหยกดิบชั้นเลิศที่ยังไม่ผ่านการเจียระไน แววตาเปล่งประกายร้อนแรงจนแทบลวกผู้คนให้ไหม้เกรียม

“เจ้าหนู ทำได้ดีมาก โจวอี้อัน!” สุภาพเสียงของเขาดังกังวาน ลืมความหงุดหงิดเมื่อครู่ไปจนหมดสิ้น “เธอบอกฉันมาตามตรง สิ่งเหล่านี้เธอไปเรียนมาจากไหน เรื่องการสั่นพ้องแบบเฉือนอะไรนั่น หรือการกระจัดเชิงเฟสอะไรนั่น นี่ไม่ใช่เรื่องที่มีในแบบเรียนทั่วไปแน่!”

อันอันถูกศาสตราจารย์เฉียนจ้องจนรู้สึกขัดเขินอยู่บ้าง เขาเม้มริมฝีปาก ตอบกลับไปอย่างซื่อตรง “ไม่ได้เรียนอย่างเป็นระบบครับ ก็แค่... ปกติชอบอ่านหนังสือด้านนี้ แม่ซื้อให้ผมบ้าง ส่วนที่เหลือก็ยืมมาจากห้องสมุด คิดเรื่อยเปื่อยเอาเองน่ะครับ...”