กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 243 วิธีเพาะปลูกเหลื่อมรุ่น
ตกค่ำ ทั้งครอบครัวนั่งพูดคุยกันอยู่ในห้องนั่งเล่น
หลี่โหรวเจียถือถ้วยชา บนใบหน้าแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ “พวกต้นกล้าผลไม้กับเมล็ดพันธุ์พวกนั้นปลูกลงดินหมดแล้ว ตอนนี้ก็แค่รอให้มันโตเต็มวัย”
“แม่ครับ แม่ว่าอีกนานแค่ไหนสตรอว์เบอร์รีถึงจะออกผล” เน่าเน่าหมอบอยู่บนโต๊ะ เอ่ยถามตาละห้อย
“ตามปกติแล้วก็สามสี่เดือน” หลี่โหรวเจียครุ่นคิดเล็กน้อย
อันอันที่นั่งฟังอยู่ข้าง ๆ จู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้น “แม่ ผมมีความคิดอย่างหนึ่ง”
“ความคิดอะไรเหรอ” หลี่โหรวเจียหันตัวกลับมา มองดูลูกชายที่แก่แดดเกินวัยคนนี้
อันอันพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “แม่ พวกเราแบ่งพื้นที่ปลูกได้นะ แบบนี้ตลอดทั้งสี่ฤดูก็จะมีผลไม้และผักต่างชนิดกันทยอยออกสู่ตลาด”
พอคำพูดนี้หลุดออกมา แม้แต่โจวเว่ยตงก็ยังเกิดความสนใจ “ลูกชาย ไหนลองพูดให้ละเอียดซิ”