ตอนที่ 240 กิจการดีจนรับมือไม่ไหว

ตอนที่ 240 กิจการดีจนรับมือไม่ไหว

นครหลวงในเดือนกันยายน สายลมสารทพัดโชยกำลังสบาย

ช่วงเวลานี้ ผักของลวี่หยวนชานเมืองปักกิ่งเรียกได้ว่าอุปสงค์ล้นอุปทานจริง ๆ ผักโตเต็มที่รุ่นแล้วรุ่นเล่า คนงานต่างยุ่งจนหัวหมุนกันทุกวัน

“ผู้อำนวยการโรงงาน มีภัตตาคารโทรมาสั่งของเพิ่มอีกสามแห่งแล้ว!” จางหมิ่นวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา ในมือยังถือสมุดเล่มเล็กไว้ “ทางภัตตาคารเยี่ยนจิงบอกว่า ลูกค้าของพวกเขาชมผักของพวกเราไม่ขาดปาก ถามว่าจะเพิ่มปริมาณการส่งได้อีกไหม”

หลี่โหรวเจียปัดเศษดินบนมือ รับสมุดมาเปิดดูแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “ในสัญญาเขียนไว้เท่าไรก็เท่านั้น จะมาเพิ่มตามใจชอบได้อย่างไร”