ตอนที่ 229 การท่องเที่ยวสิ้นสุดลง

ตอนที่ 229 การท่องเที่ยวสิ้นสุดลง

อาจเป็นเพราะเปลี่ยนสภาพแวดล้อมใหม่ ทั้งครอบครัวจึงตื่นกันแต่เช้า

หลี่โหรวเจียผลักหน้าต่างเปิดออก อากาศที่อบอวลด้วยไอน้ำชุ่มชื้นและกลิ่นหอมสดชื่นของดอกไม้ใบหญ้าก็พัดเข้าปะทะใบหน้า ดอกพุดซ้อนไม่กี่ต้นในลานบ้านที่ไม่มีใครดูแลกลับบานสะพรั่งอย่างงดงาม ดอกสีขาวบริสุทธิ์แซมอยู่ระหว่างใบไม้เขียวขจี ดูสวยงามจับตายิ่งนัก

“สบายจังเลย” เธอขี้เกียจเอื้อมตัวบิดขี้เกียจ หันกลับไปมอง โจวเว่ยตงแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว กำลังช่วยเธอพับผ้าห่มให้เข้าที่

ห้องข้าง ๆ เน่าเน่าลุกพรวดขึ้นมาตั้งนานแล้ว กำลังเกาะขอบหน้าต่าง มองดูทิวทัศน์ในลานบ้านชั้นล่างอย่างกระตือรือร้น ส่วนอันอันก็นั่งอยู่หน้าโต๊ะหนังสือ เปิดอ่านหนังสือที่นำมาจากนครหลวงแล้ว