ตอนที่ 212 ปี 1977

ตอนที่ 212 ปี 1977

เพียงพริบตา ขบวนรถไฟแห่งกาลเวลาก็แล่นเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิของปี 1977 อย่างเชื่องช้า

ภายในอาคารสองชั้นอันประณีตงดงามแห่งหนึ่งในเขตชุมชนพักอาศัยเขตทหารนครหลวง แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างกระจกใสสะอาด ทาบทาลงบนพื้นห้องนั่งเล่นที่ไร้ฝุ่นละออง และยังตกกระทบร่างของผู้หญิงสองคนอย่างอบอุ่น

“ยายทวด แม่ พวกเรากลับมาแล้ว”

ตัวยังไม่ทันเข้าประตู เสียงใสของเด็กหนุ่มก็ดังลอยเข้ามาก่อน

สิ้นเสียง เด็กชายร่างโตสองคนในชุดนักเรียนผ้าฝ้ายสีน้ำเงินซึ่งรูปร่างเริ่มผึ่งผายสมวัยหนุ่มก็เดินเรียงเดี่ยวตามกันเข้ามา

คนที่เดินนำหน้ามีคิ้วตาสดใส บนใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มซุกซน นั่นคือเน่าเน่าน้องชายในคู่ฝาแฝด ส่วนคนที่ตามหลังมาด้วยท่าทางสุขุมเงียบสงบคืออันอันผู้เป็นพี่ชาย