เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 207 มีคนต้องการพบพวกเขา
เย็นวันนั้น คนตระกูลโจวเพิ่งล้อมวงนั่งรอบโต๊ะเตี้ยบนเตียงคั่งเพื่อเตรียมกินข้าว ทว่าโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่ที่ทำการหมู่บ้านพลันดังขึ้น
ครู่เดียว เด็กหนุ่มวัยกำลังโตจากบ้านโจวต้าจู้เลขาธิการสาขาพรรคประจำหมู่บ้านก็พุ่งพรวดเข้ามาประดุจสายลม ร้องตะโกนอย่างหอบเหนื่อยจนหายใจไม่ทันว่า “พี่เว่ยตง พี่สะใภ้! โทรศัพท์จากนครหลวง โทรมาหาพวกพี่!”
โจวเว่ยตงกับหลี่โหรวเจียสบตากัน ในใจต่างเข้าใจกระจ่าง โจวเว่ยตงลุกขึ้นยืนอย่างสุขุม “ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”
หลี่โหรวเจียเองก็วางชามและตะเกียบ เอ่ยกับหวังชุนเฟินด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า “แม่ พวกแม่กินก่อนเถอะ น่าจะเป็นคุณลุงจ้าว”
ในห้องโถงกลางเรือนตระกูลโจว แสงตะเกียงน้ำมันส่องสว่างอบอุ่น ทั้งครอบครัวไม่มีใครมีแก่ใจกินข้าวอีก ต่างเงี่ยหูฟัง ชะเง้อคอมารอฟังข่าวคราว
เพียงไม่นาน โจวเว่ยตงก็ก้าวย่างฉับไวกลับมา บนใบหน้าที่เคยสุขุมนิ่งสงบของเขา ยามนี้ไม่อาจปิดซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้ได้ ดวงตาทั้งคู่เป็นประกายเจิดจ้าอย่างน่าตกใจ