กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 190 เพื่อนบ้านละแวกเดียวกัน
“ชุนเฟิน อยู่บ้านไหม ได้ยินว่าเว่ยตงบ้านเธอพาครอบครัวกลับมาแล้วเหรอ”
“ฉันแวะมาดูหลานชายคนโตทั้งสองคนของเธอ ได้ยินว่าหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเหมือนตุ๊กตาเด็กในภาพปีใหม่เลย”
หวังชุนเฟินกำลังให้อาหารไก่อยู่ พอได้ยินเสียง รอยยิ้มบนใบหน้าก็ผลิบานราวกับดอกไม้แย้มบานจนหุบไม่ลง เธอปัดเศษรำข้าวบนมือพลางเอ่ยต้อนรับออกไปด้วยเสียงดังกังวาน “ไอ้หยา พวกเธอมากันแล้วเหรอ เร็วเข้า รีบเข้าบ้านเถอะ ข้างนอกหนาวจะตาย ไปนั่งบนแท่นนอนอุ่นข้างในให้อุ่นสบายดีกว่า”
ชั่วพริบตาเดียว ภายในห้องโถงกลางเรือนที่ไม่นับว่ากว้างขวางของตระกูลโจว ก็มีบรรดาป้า ๆ อาสะใภ้พากันเบียดเสียดยัดเยียดเข้ามากลุ่มใหญ่
พวกเธอล้วนเป็นชาวชนบท สวมเสื้อนวมหนาที่ปะชุนหลายจุด บนใบหน้าปรากฏร่องรอยกรำศึกจากงานตรากตรำมาเนิ่นนาน ทว่าสายตาแต่ละคู่กลับเปี่ยมล้นไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความอบอุ่นจริงใจตามประสาชาวบ้าน