เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 188 กลับบ้านเกิดฉลองปีใหม่
ช่วงเวลาที่เซี่ยหว่านหว่านอยู่ในโรงงานเสื้อผ้า ช่างเปี่ยมล้นและมีความสุขยิ่ง
เธอเปรียบเสมือนฟองน้ำแห้งที่ถูกโยนลงน้ำ พยายามดูดซับสารอาหารทุกอย่างที่จะช่วยให้เติบโตอย่างสุดกำลัง
กลางวัน เธอติดตามพนักงานขายรุ่นเก่าของโรงงานวิ่งไปตามสหกรณ์จัดจำหน่ายและหน่วยงานต่าง ๆ พูดจนปากคอแห้งผาก วิ่งจนแข้งขาอ่อนแรง ทว่าพลังใจข้างในนั้น กลับลุกโชนยิ่งกว่าถ่านไฟที่กำลังคุ
ตกค่ำพอกลับถึงหอพักรวมที่โรงงานจัดสรรให้ เธอก็ไม่ยอมอยู่นิ่ง จดสิ่งที่ได้เรียนรู้และพบเห็นในตอนกลางวันลงในสมุดจนหมดสิ้น แล้วขบคิดทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ว่าต้องพูดยังไงจึงจะจับใจคน ต้องนำเสนอเสื้อผ้าแบบไหนจึงจะทำให้ผู้คนสะดุดตา
เพียงไม่กี่เดือนสั้น ๆ เธอก็คล้ายกับผลัดกายเปลี่ยนกระดูก ทั้งร่างแปรเปลี่ยนเป็นคล่องแคล่วและเปิดเผยผึ่งผาย ดวงตาคู่เป็นประกายวาววับ เต็มไปด้วยความมั่นใจและความหวังต่ออนาคต
เธอได้รับค่าจ้างและคูปองผ้างวดแรก แม้จะไม่มากนัก แต่ยามที่กุมคูปองและธนบัตรใหม่เอี่ยมเหล่านั้นไว้แน่น ความรู้สึกมั่นคงและภาคภูมิใจที่พลุ่งพล่านขึ้นมาในอก เป็นสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อนตลอดเวลายี่สิบปีที่ผ่านมา