เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 169 ดัดแปลงเครื่องมือ
“สหายหลี่พอมองเห็นลู่ทางอะไรบ้างหรือยัง” น้ำเสียงของหลินอ้ายฮวาแฝงไปด้วยการประชดประชัน “หรือว่ารู้สึกว่าอุปกรณ์ของพวกเราล้าสมัยเกินไป จนทำตามงานออกแบบระดับสูงของคุณไม่ได้”
หลี่โหรวเจียไม่ได้ตอบทันที แต่เดินไปตรงหน้าคนงานหญิงคนหนึ่งซึ่งกำลังเย็บประกอบเสื้อผ้าเด็กอยู่ แล้วเอ่ยถามอย่างสุภาพ “คุณช่าง ทำงานประเภทที่มีข้อกำหนดการจัดตำแหน่งแบบนี้ ค่อนข้างเปลืองเวลาใช่ไหม”
คนงานหญิงคนนั้นเงยหน้าขึ้น เธอเป็นหญิงวัยกลางคนอายุราวสี่สิบปี จึงยิ้มอย่างซื่อ ๆ “ใช่แล้วล่ะ ทุกครั้งต้องใช้ไม้บรรทัดวัด เสื้อตัวหนึ่งแค่จัดตำแหน่งก็ต้องเสียเวลาไปไม่น้อยเลย”
“โดยเฉพาะเวลาทำเสื้อผ้าเด็กเล็ก ข้อกำหนดยิ่งต้องการขนาดที่แม่นยำกว่า เบี้ยวไปแค่นิดเดียวก็ดูไม่สวยแล้ว” คนงานหญิงสาวอีกคนก็พูดแทรกขึ้นมา