ตอนที่ 152 ระบายความคับแค้นใจ

ตอนที่ 152 ระบายความคับแค้นใจ

พอกลับมาถึงเขตบ้านพักครอบครัว ก็เป็นเวลาดึกสงัดแล้ว

ผู้บังคับกองพันเลี่ยวผลักประตูเปิดออก เดินตรงเข้าไปนั่งลงในห้องรับแขกโดยไม่พูดไม่จาแม้แต่คำเดียว

เหมาเสี่ยวผิงเดินตามหลังมา หล่อนปิดประตูอย่างระมัดระวัง พลางมองแผ่นหลังของสามีด้วยหัวใจที่เต้นระทึกไม่เป็นสุข

“เหล่าเลี่ยว...” เธอเอ่ยเรียกเสียงเบา

ผู้บังคับกองพันเลี่ยวไม่หันกลับมา และไม่พูดอะไรทั้งสิ้น

ทั่วทั้งห้องเงียบสงัดจนน่ากลัว มีเพียงเสียงนาฬิกาบนฝาผนังที่เดินติ๊ก ๆ อยู่เท่านั้น

เหมาเสี่ยวผิงยืนนิ่งอยู่กับที่ น้ำตาเริ่มร่วงเผาะลงมาอีกครั้ง เธอเดินมาตรงหน้าผู้บังคับกองพันเลี่ยว แล้วคุกเข่าลงเสียงดังตุ้บ

“เหล่าเลี่ยว ฉันผิดไปแล้ว ฉันรู้ซึ้งถึงความผิดแล้วจริง ๆ!” เธอร้องไห้จนแทบหายใจไม่ทัน “คุณจะทุบตีฉัน จะด่าว่าฉันยังไงก็ได้ แต่อย่าได้เมินเฉยใส่ฉันเลย...”

ผู้บังคับกองพันเลี่ยวถึงได้เงยหน้าขึ้นมองเธอ แววตาซับซ้อนจนยากจะคาดเดา