ตอนที่ 146 กลับตระกูลฝ่ายแม่

ตอนที่ 146 กลับตระกูลฝ่ายแม่

อากาศร้อนขึ้นเรื่อย ๆ แสงแดดแผดเผาอย่างร้ายกาจ ส่องจนพื้นร้อนลวกเท้า พอเดินก้าวออกจากประตูก็ร้อนจนเหงื่อโทรมกาย

หลี่โหรวเจียกลัวว่าพวกเด็ก ๆ จะร้อน จึงแทบไม่พาพวกเขาออกไปข้างนอกเลย

เน่าเน่ามีนิสัยซุกซนมาแต่กำเนิด ตะโกนร้องจะออกไปเที่ยวเล่นทั้งวัน หลี่โหรวเจียจึงวางเขาลงบนพื้นเพื่อให้ลองดูด้วยตัวเอง ฝ่าเท้าน้อย ๆ ของเด็กน้อยแตะโดนพื้นร้อนจัด ก็ร้องไห้โฮออกมาทันที กอดเท้าคู่น้อยไว้แล้วมองแม่ด้วยน้ำตานองหน้า

“คราวนี้จำได้แล้วใช่ไหม” หลี่โหรวเจียอุ้มเขาขึ้นมา หอมแก้มกลมน้อย ๆ “ข้างนอกร้อนเกินไป รอให้พระอาทิตย์ตกดินค่อยออกไปเล่น ดีไหม”

เน่าเน่ากัดนิ้วมือน้อย ๆ แล้วพยักหน้า ยอมเชื่อฟังไม่โวยวายจะออกไปข้างนอกอีก

ฤดูกาลนี้เด็กมักจะเป็นผดร้อนได้ง่ายที่สุด หลี่โหรวเจียและคุณย่าหลี่ใส่ใจเป็นพิเศษ ใช้น้ำพุวิญญาณที่เจือจางแล้วอาบน้ำให้อันอันและเน่าเน่าวันละสามรอบ ทั้งยังทาแป้งแก้ผดร้อน ทำให้เด็กน้อยทั้งสองตัวหอมฟุ้ง บนร่างน้อย ๆ ขาวผ่องไม่มีรอยจุดแดงเลยแม้แต่จุดเดียว