กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 142 ไปมาหาสู่
วันลาแต่งงานของหานเสวี่ยเหมยมีทั้งหมดสามวัน
ช่วงข้าวใหม่ปลามันเป็นเวลาที่กำลังหวานชื่นดูดดื่ม อีกทั้งหล่อนยังมีนิสัยร่าเริงช่างพูดช่างคุย ในเขตบ้านพักครอบครัวนอกจากหลี่โหรวเจียแล้วก็ไม่มีใครให้พูดคุยเปิดอกได้อีก พอหวังต้าชิ่งไปทำงาน หล่อนจึงแวะมาเที่ยวเล่นที่บ้านของหลี่โหรวเจีย
เวลานั้น หลี่โหรวเจียกำลังนั่งอยู่ใต้ต้นทับทิมในลานบ้าน พลางจิบชาพลางมองดูอันอันกับเน่าเน่าที่กำลังเล่นเท้าตัวเองอยู่ในรถเข็นเด็ก
“พี่สะใภ้!” ตัวหานเสวี่ยเหมยยังมาไม่ถึง แต่น้ำเสียงสดใสส่งมาก่อนแล้ว
หลี่โหรวเจียเงยหน้าขึ้น พอเห็นหล่อนเดินเข้ามา รอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้า “เสวี่ยเหมยมาแล้วหรือ รีบนั่งสิ”