กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 123 บริจาคเสบียงนิรนาม
เวลาห้าทุ่มกว่า ในเขตบ้านพักครอบครัวเงียบสงัด มีเพียงเสียงสุนัขเห่าดังแว่วมาเป็นครั้งคราว
คุณย่าหลี่และหวังชุนเฟินหลับลึกไปนานแล้ว ภายในห้อง โจวเว่ยตงนั่งอยู่ริมเตียงมองดูหลี่โหรวเจีย
“ฉันไปแล้วนะ”
“เมียจ๋า...” โจวเว่ยตงคว้ามือเธอไว้หมับ ฝ่ามือร้อนผ่าว “หรือว่า ให้ฉัน...”
“คุณก็รู้นี่” หลี่โหรวเจียเอ่ยขัดเขาโดยไม่ต้องคิด “มีแค่ฉันที่ไปได้”
เธอทำสัญญาณมือให้โจวเว่ยตงวางใจ “คุณเฝ้าลูกอยู่ที่บ้าน ฉันไปประเดี๋ยวเดียวก็กลับมา”