กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 120 พ่อผู้หลงลูกชาย
พอกินข้าวเสร็จ ในที่สุดโจวเว่ยตงก็ได้อุ้มลูกชายสมใจอยาก
“ไอ้หยา หนักขึ้นตั้งเยอะ!” โจวเว่ยตงมีสีหน้าประหลาดใจระคนยินดี
อันอันถูกพ่ออุ้มไว้ในอ้อมอก เด็กน้อยดูเหมือนจะสนใจมือใหญ่ของโจวเว่ยตงเป็นพิเศษ มือเล็ก ๆ คว้าจับนิ้วมือข้างหนึ่งของเขาไว้ ไม่ยอมปล่อยไม่ว่าจะอย่างไร โจวเว่ยตงจึงแกว่งมือเล่นกับเขา
ตอนนี้เอง เน่าเน่าที่นอนอยู่บนเตียงดูเหมือนจะรู้สึกว่าถูกละเลย ปากเล็ก ๆ เบะออก แล้วร้องไห้จ้าเสียงดัง
โจวเว่ยตงรีบส่งอันอันให้หลี่โหรวเจีย หมุนตัวไปอุ้มเน่าเน่าขึ้นมาอีกคน “โอ๋ ๆ พ่อไม่ได้ลืมลูกนะ! มา ๆๆ ให้พ่อดูชัด ๆ หน่อย!”