เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 109 ถึงบ้านแล้ว
อีกด้านหนึ่ง ภายในเขตบ้านพักครอบครัว
หลี่โหรวเจียกับคุณย่าหลี่รออยู่ในห้องตั้งนานแล้ว พอได้ยินเสียงรถยนต์ข้างนอก ดวงตาของเธอก็เป็นประกาย สบตากับคุณย่าหลี่แวบหนึ่ง ก่อนที่ทั้งสองจะรีบออกไปต้อนรับ
พลันที่รถจอดนิ่งสนิท โจวเว่ยตงก็กระโดดลงมา เปิดประตูรถแล้วประคองหวังชุนเฟินลงจากรถ
“แม่ ถึงบ้านแล้ว”
หวังชุนเฟินเพิ่งยืนได้มั่นคง หลี่โหรวเจียกับคุณย่าหลี่ก็ออกมาต้อนรับจากในห้อง
เธอเห็นท้องที่นูนป่องขึ้นมาสูงของหลี่โหรวเจีย ก็ยิ้มจนตาแทบจะหยีเป็นเส้นตรง จ้องมองท้องของหลี่โหรวเจียเขม็ง ปากก็พร่ำบ่นไม่หยุด “ไอ้หยา... ไอ้หยาแม่คุณเอ๋ย โหรวเจีย ท้องนี้...”
หลี่โหรวเจียมองท่าทางทั้งตกใจทั้งดีใจของเธอ ในใจก็อบอุ่นขึ้นมา เธอจับมือที่เต็มไปด้วยรอยด้านหนาของหวังชุนเฟินอย่างสนิทสนม “แม่ คุณนั่งรถไฟมาตั้งหลายวัน ลำบากแย่เลย รีบเข้าบ้านไปพักผ่อนเถอะ”
หวังชุนเฟินพลิกมือกุมมือของหลี่โหรวเจียไว้แน่น หัวเราะร่าอย่างโง่งมไม่หยุด “อื้อ ไม่ลำบาก ไม่ลำบากหรอก!”
โจวเว่ยตงหิ้วห่อสัมภาระใหญ่ตามหลังมา รีบแนะนำผู้เฒ่าทั้งสองให้รู้จักกัน “แม่ นี่คือคุณย่าของโหรวเจีย คุณย่าครับ นี่แม่ผม หวังชุนเฟิน”