กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 105 สิ่งที่ได้เห็นและได้ยินบนรถไฟ
“ไอ้หยา เสี่ยวจ้าวเหรอ” หวังชุนเฟินเปลี่ยนคำเรียกขานอย่างกระตือรือร้นทันที ความสนิทสนมเป็นกันเองนั้นราวกับทั้งคู่เป็นเพื่อนบ้านเก่าแก่ที่รู้จักกันมาหลายปี “โรงงานอาวุธยุทโธปกรณ์ดีออก งานมั่นคง ทำประโยชน์ให้ประเทศชาติ มีเกียรติจะตาย”
ทั้งสองคนพูดคุยโต้ตอบกันคนละประโยคสองประโยค บรรยากาศก็ครึกครื้นอบอุ่นขึ้นมาในทันที
“เสี่ยวจ้าว ดูจากอายุนาย กะว่าน่าจะสักยี่สิบแล้วใช่ไหม แต่งงานหรือยัง มีคู่หมายหรือยังล่ะ”