กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเฉินเยี่ยได้ยินคำนี้ สีหน้าก็แปรเปลี่ยนไปอย่างละเอียดอ่อนเล็กน้อย
สายตาเหม่อมองจับจ้องที่นาง
ก่อนจะตอบกลับโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย "เอา"
ไป๋จิ่วถึงกับชะงักไปกับคำตอบของเขา ไฉนคำว่า "เอา" คำนี้ฟังดูแล้ว... พิลึกพิกลชอบกลแฮะ?
นางเกาหัวแกรกๆ ไม่คิดซักไซ้ต่อ "งั้นก็ได้ เจ้าก็ตามข้ามาแล้วกัน"
ได้ตัวชนเพิ่มมาอีกหนึ่งพอดี
ยังไงข้าก็ต้องไปช่วยท่านอาจารย์อยู่แล้ว ข้างกายมีกำลังรบเพิ่มมาอีกคนก็ไม่เสียหายอะไร หากไม่กระเตงเขาไปด้วย ตานี่คงได้วิ่งพล่านตามหาข้าไปทั่วหล้า เหมือนลูกอ๊อดตามหาแม่แหงๆ...
กลายเป็นข้าใจจืดใจดำไปซะงั้น
เฉินเยี่ยสะบัดแขนเสื้อกว้าง ส่งกระแสเสียงดังกึกก้องประดุจฟ้าร้องระเบิดกลางเวหา