กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋จิ่วฉีกยิ้มกว้างตามความเคยชิน ทำตัวว่าง่ายเชื่อฟังเป็นที่สุด พลางถอยหลังไปสองก้าวอย่างแนบเนียน
"หนีไปโดยไม่บอกกล่าวกันสักคำอีกแล้ว" เฉินเยี่ยจ้องนาง "เจ้าทำเช่นนี้ได้อย่างไร"
ไป๋จิ่ว : ...
เช่นนี้คือแบบไหนมิทราบ
ข้าไม่ได้ไปทำเรื่องชั่วช้าสามานย์ที่ไหนเสียหน่อย
นางกระแอมเบาๆ "เฉินเยี่ย ช่วงนี้เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง เรื่องทางแดนมารจัดการเรียบร้อยดีหรือไม่ แย่งชิงทุกสิ่งที่เป็นของเจ้ากลับคืนมาได้แล้วหรือยัง"
นางเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง "ผ่านไปตั้งหลายปี เจ้าคงอยู่ดีมีสุขใช่หรือไม่"
เฉินเยี่ยทอดสายตาเย็นชาปนเรียบเฉยมองนาง "เจ้าว่าอย่างไรเล่า"
ไป๋จิ่วขมวดคิ้ว
ข้าจะไปว่าอะไรได้เล่า ใครมันจะไปรู้กันล่ะ!