กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฟิ่งหลิวขมวดคิ้ว
คิดจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าไป๋จิ่วไม่เปิดโอกาสให้เขา
พอนางพูดจบ ก็ลากตัวชายผู้นั้นเหาะจากไปทันที
ส่วนฟางหวายก็ปรายตามองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะทะยานกายตามไปติด ๆ
ไป๋จิ่วจากไปอย่างรวดเร็วยิ่ง เพียงชั่วพริบตากลิ่นอายก็สลายหายไปในอากาศ
เมื่อมองไปยังทิศทางที่ไป๋จิ่วจากไป สีหน้าของเฟิ่งหลิวก็พลันเย็นชาขึ้นเล็กน้อย
"นายน้อยขอรับ..." ผู้ใต้บังคับบัญชาด้านหลังก้าวขึ้นมา เอ่ยเรียกด้วยความนอบน้อม "คนผู้นั้นเมื่อครู่ ดูเหมือนจะไม่ใช่เผ่ามนุษย์"
เฟิ่งหลิวเอ่ยเสียงเรียบเย็นชา "เชื้อสายบรรพกาลรุ่นแรก"
ซ้ำยังเป็นสัตว์ร้ายที่วิญญาณของเขารังเกียจที่สุด
ในชั่วขณะเมื่อครู่นี้ เขาคิดว่าตนเองอาจจะต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ในเงื้อมมือของสัตว์ร้ายตนนั้นจริง ๆ เสียแล้ว