กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินซื่อหน้าเขียวคล้ำ น้ำเสียงแฝงกลิ่นอายสังหารเยียบเย็น "เกี่ยวบัดซบอะไรกับเจ้า"
เถาอู้เลิกคิ้ว ไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย "มิใช่กงการอะไรของข้าหรอก ก็แค่มองดูเฉยๆ เท่านั้น"
เฉินซื่อคล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้พลันหรี่ตาลง "เจ้าคงมิได้คิดจะยุแยงให้แตกคอ แล้วฉวยโอกาสสวมรอยไปเล่นกับนางเองหรอกนะ?"
เถาอู้ "..."
เฉินซื่อแค่นหัวเราะ "เลิกคิดไปเถอะ ร่างจริงเจ้าอัปลักษณ์เกินไป เทาเถี่ยไม่ชายตามองหรอก"