เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋จิ่วมองดูศพของฉินไห่ที่นอนทอดร่างอยู่บนพื้น
ชัด ๆ ว่าดูเหมือนถูกสัตว์ร้ายสังหาร ทว่าไฉนจึงไม่มีกลิ่นอายของสัตว์ร้ายหลงเหลืออยู่เลย
ยามนี้ไป๋จิ่วอยู่ในร่างสัตว์ จึงยิ่งรับรู้กลิ่นของเผ่าพันธุ์เดียวกันหรือสัตว์อสูรปิศาจได้ชัดเจนกว่าปกติ
แต่ที่นี่ นอกจากกลิ่นของตัวเองแล้ว นางกลับไม่ได้กลิ่นอื่นใดเลย
นี่คือจุดที่ทำให้นางขบคิดเท่าไรก็ไม่เข้าใจ
นางยื่นอุ้งเท้าออกไป ตรวจสอบร่างกายของศิษย์อาฉินอีกคำรบหนึ่ง
ก็ยังคงไม่พบกลิ่นอายที่สัตว์ร้ายตัวอื่นทิ้งไว้เช่นเดิม
ไม่ฝ่ายตรงข้ามก็ไม่ใช่สัตว์ร้าย หรือกระทั่งไม่ใช่อสูรเลย และทั้งหมดนี้เป็นเพียงภาพลวงตา
หรือไม่อีกฝ่ายก็มีวิธีอื่นในการปกปิดกลิ่นอายที่แท้จริงของตนเอง
แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน นางก็รู้ดีว่าการตายของศิษย์อาฉินไม่ได้เรียบง่ายถึงเพียงนั้น