กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋จิ่วรู้สึกตะหงิดๆ ว่าท่านอาจารย์น่าจะมีเรื่องอะไรสักอย่าง ไม่ใช่ว่าแอบแวบออกไปซัดกับใครมาหรอกนะ
แต่ขนาดเฉินซื่อยังขยาดท่านอาจารย์ ในมิติพิภพนี้ก็ไม่น่าจะมีใครทำร้ายท่านอาจารย์ได้นี่นา
หรือจะเป็น "สิ่งนั้น" บนฟ้าที่แอบจับตามองพวกตนจนทำให้ข้ารู้สึกอกสั่นขวัญแขวนในวันนั้นกันนะ
สมองของไป๋จิ่วหมุนติ้วแล่นพล่าน
เซียวอวิ๋นมองไป๋จิ่วในร่างมนุษย์ตรงหน้า "เดิมทีอาจารย์ตั้งใจจะกลับสำนักปี้อวิ๋น แต่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติแถบนี้ จึงตามรอยมาพบเจ้า"
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง "โดนฟ้าผ่ามาอีกแล้วรึ"
เส้นทางที่ไป๋จิ่วหลบหนีอาญาสวรรค์มาล้วนมีร่องรอยถูกฟ้าผ่าทิ้งไว้อย่างเห็นได้ชัด
เขาจึงมองปราดเดียวก็จำได้ทันทีว่าเป็นอาญาสวรรค์
มุมปากของไป๋จิ่วกระตุกเบาๆ
ถามอะไรแปลกพิลึกแบบนี้นะ