กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แววตาของไป๋จิ่วดูว่าง่ายขึ้นกว่าเมื่อครู่มากนัก
เพียงแต่ในความทรงจำของหนี่ว์เยวียน นางก็ยังมองหน้าตาของคนผู้นั้นไม่ชัดอยู่ดี
นางรู้ว่านี่เป็นเพราะหนี่ว์เยวียนจำไม่ได้แล้ว
ทว่าอีกฝ่ายกลับดูเหมือนไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองจำไม่ค่อยได้ตั้งนานแล้ว นางยังคงรู้สึกว่าคนผู้นั้นสลักลึกอยู่ในห้วงสมองของตนเสมอ
ดังนั้นไป๋จิ่วจึงไม่ได้เอ่ยทัก
นางเอ่ยถาม "แล้วหลังจากหาเขาพบเล่า"
คำถามนี้กลับทำให้สีหน้าของหนี่ว์เยวียนชะงักไปเล็กน้อย
เนิ่นนานถึงเพียงนี้ นางดูเหมือนแค่อยากจะหาเขาให้พบ แต่ไม่เคยคิดถึงเรื่องหลังจากที่พบเขาเลยสักนิด
ดังนั้นคำถามนี้ของไป๋จิ่ว จึงทำให้นางไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรไปชั่วขณะ
"ข้า..."