เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แต่ไป๋จิ่วก็ยังเป็นพวกชอบเผือกเรื่องชาวบ้านอยู่ดี
อีกอย่างนางก็รู้ว่า ผู้หญิงคนนี้ไม่มีทางพูดเรื่องพวกนี้ขึ้นมาลอยๆ แน่
ไม่แน่ว่าอาจจะเกี่ยวข้องกับวิธีพานางออกไปจากที่นี่ก็ได้
ดังนั้นพอนางพูดออกไปแล้วเห็นสีหน้าของร่างวิญญาณตรงหน้าสลดวูบลง จึงรีบไหลตามน้ำถามขึ้นอย่างว่าง่ายว่า "แล้วยังไงต่อล่ะ"
คราวนี้นางนั่งขัดสมาธิลงกับพื้น ไม่ได้รีบร้อนอะไรอีกต่อไป
ทว่าสองแขนกลับกอดไข่ฟองโตข้างกายไว้แน่น ราวกับกลัวว่ามันจะชิ่งหนีไปอย่างนั้นแหละ
ส่วนไข่ใบนั้น แม้ไอวิญญาณจะไม่เข้มข้นเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว ทว่าก็ยังมีจิตวิญญาณเป็นของตัวเอง มันดูเหมือนจะรับรู้ได้ว่าการตกอยู่ในมือไป๋จิ่วนั้นอันตรายสุดขีด จึงพยายามดิ้นรนให้หลุดจากอ้อมแขนของนางไม่หยุดหย่อน
สีหน้าหม่นหมองของหนี่ว์เยวียนผ่อนคลายลงไม่น้อย เมื่อเห็นไป๋จิ่วตามน้ำถามต่ออย่างรู้ความเช่นนี้